ARTYKUŁY m. estetycznach. plastycznaanti-agingkosmetologia WYDARZENIA WYWIADY NOWOŚCI DONIESIENIA ZABIEGI na TWARZ ZABIEGI na CIAŁO ZABIEGI dla MĘŻCZYZN FORUM LEKARZE GABINETY PORADY ENCYKLOPEDIA KONKURSY REKLAMA O NAS

Do prawidłowego funkcjonowania człowieka niezbędne jest m.in. posiadanie kompletnego uzębienia. Mimo iż zęby zbudowane są z najtwardszej tkanki ludzkiej, na skutek próchnicy i urazów mogą zostać zniszczone i utracone. Brak nawet jednego zęba często wymaga szybkiego uzupełnienia i właśnie taki stan stanowił od zawsze pewien kłopot. Jak uzupełnić taki brak? Z pomocą przychodzi nam współczesna stomatologia a konkretnie implantologia.

Są przynajmniej dwie możliwości: opracować/przygotować sąsiednie zęby i wykonać tzw. most lub w miejsce utraconego zęba, do kości, wprowadzić implant. Współczesna stomatologia dysponuje szerokimi możliwościami leczenia braków zębowych, jednak najbardziej polecaną jest odbudowa za pomocą implantu. Jest kilka powodów, dzięki którym taki wybór jest najbardziej rozsądny, szczególnie jeśli mamy problem braku jednego zęba lub rozległe braki w uzębieniu.

Implant, inaczej wszczep, to nic innego niż odpowiednik korzenia zęba, czyli tej części zęba, która w całości tkwi w kości i jest z nią połączona za pomocą krótkich włókien zwanych ozębną. Po utracie zęba, miejsce w kości wypełnia się nową kością (podobnie jak przy złamaniach), zamykając ranę poekstrakcyjną. Zwykle po 6 miesiącach miejsce po takim zabiegu jest wygojone i stanowi dobre podłoże dla implantu. Oczywiście istnieją okoliczności, przy których nie ma potrzeby czekania aż tak długo i implanty można wprowadzić wcześniej. Nawet bezpośrednio po usunięciu zęba można przystąpić do rozpoczęcia procedury odbudowy zęba za pomocą wszczepu kostnego. Taki zabieg wykonuje się w przednim odcinku żuchwy i szczęki – jest to związane ze specyficzną budową zębów przednich oraz szczególnym znaczeniem tych zębów dla estetyki.

Istnieje wielu typów implantów - od tzw. żyletkowych, które w formie perforowanej blaszki zatapiane były w kości, przez podśluzówkowe, okalające kość, po cylindryczno-śrubowe, wprowadzane do niewielkiego kanału w kości. Te ostatnie uznano za najbezpieczniejsze i najlepiej odtwarzające naturalny ząb. Zwykle implant to rodzaj tytanowej śruby z gwintem, umożliwiającym wprowadzenie do kości oraz zwiększającym powierzchnie połączenia z kością. Dzięki temu jest on stabilny i trwały, a odbudowany ząb estetyczny. Zwykle, ponieważ pojawiają się doniesienia o zastosowanie ceramicznych implantów jako alternatywy dla tych najbardziej rozpowszechnionych.

Wciąż poszukuje się udoskonaleń implantów. Odbywa się to poprzez modyfikowanie ich kształtu, zmianę powierzchni oraz sposób łączenia z koroną. Producenci pokrywają powierzchnię implantu minerałami, wytrawiają w specjalnych cieczach, wzbogacają w jony fluoru, perforują lub nacinają wszczep oraz zmieniają gwint. Wszystkie te zabiegi mają na celu skrócić okres gojenia i przyspieszyć moment obciążenia implantu koroną.

Do zabiegu wprowadzenia implantu nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Po zastosowaniu znieczulenia miejscowego, chirurg wprowadza do kości implant, zamykając go tzw. śrubą, służącą do gojenia dziąsła nad implantem. Bezpośrednio po zabiegu mogą wystąpić pewne dolegliwości, związane z powstałą raną. Może to być obrzęk okolicznych tkanek, krwiak lub dyskomfort związany z bólem. Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo tych dolegliwości, pacjentom zwykle zaleca się stosowanie zimnych okładów na przyległe okolice, leków przeciwbólowych lub środków dezynfekujących jamę ustną. Po okresie gojenia, lekarz protetyk przystępuje do wykonania korony. Ten etap leczenia jest bezbolesny i najbardziej efektowny. Kończy się wstawieniem upragnionego zęba.

Wykonane leczenie implantologiczno-protetyczne zapewnia najbardziej naturalne odtworzenie funkcji zęba. Również sposób postępowania higienicznego nie odbiega zasadniczo od troski o naturalne zęby. Pamiętać trzeba o koniecznych kontrolach stomatologicznych przynajmniej 2 razy w roku i regularnym szczotkowaniu zębów. Nitkowanie i płukanki zwiększają szanse na bezproblemowe, wieloletnie i komfortowe użytkowanie zarówno zębów własnych, jak  i osadzonych na implantach.

Powikłania, jakie mogą wystąpić przy leczeniu implantologicznym, zazwyczaj występują w początkowym okresie, tuż po wszczepieniu. Polegają na braku gojenia rany wokół implantu, kiedy nie powstaje kościozrost. Zdarza się to bardzo rzadko (3-5% przypadków). Metodą leczenia jest usunięcie implantu i wprowadzenie nowego, zazwyczaj w to samo miejsce. Aby zminimalizować ewentualność powikłań, lekarz starannie bada pacjenta, sprawdza warunki kostne oraz przeprowadza zabieg implantacji w  sterylnych  warunkach. Aby zapobiec wtórnym nadkażeniom, zaleca się pacjentom antybiotykoterapię bezpośrednio przed i po zabiegu chirurgicznym.

Źródło: Enelmed.pl

Konsultacja lek. med. Adama Przewodowskiego, stomatologa i protetyka z Centrum Medycznego ENEL-MED

Zdjęcie:www. istock.com/Kurhan

Interesuje Cię ten temat? - Dowiedz się więcej:

Prawdy i mity o implantach