Karboksyterapia, nie jest terapią nową, ale medycyna estetyczna zdążyła zaanektować ten zabieg dla swoich potrzeb: leczenia rozstępów, cellulitu czy wiotkości skóry. Pomysł zastosowania dwutlenku węgla w leczeniu niektórych schorzeń zrodził się w latach trzydziestych, w głowach kardiologów francuskich z uzdrowiska Royat. Zastosowali oni dwutlenek węgla w leczeniu chorób tętnic obwodowych kończyn dolnych. Pacjenci z tymi chorobami poddawani byli kąpielom w wodzie nasyconej dwutlenkiem węgla.
Sześćdziesiąt lat później, w latach dziewięćdziesiątych dr Belotti i dr De Bernardi pracujący w Instytucie Termalnym w Rabbi, po raz drugi wprowadzili karboksyterapię do leczenia uzdrowiskowego. Poza przezskórną drogą podania pojawiła się również możliwość podawania dwutlenku węgla przy użyciu iniekcji pod- lub śródskórnych. Stopniowo wydłużała się też lista wskazań do zastosowania karboksyterapii. Obok schorzeń żył (przewlekła niewydolność żylna, owrzodzenia żylakowe) i tętnic obwodowych (choroba Buergera, owrzodzenia miażdżycowe, owrzodzenia cukrzycowe) pojawiły się: cellulit, ogniskowy nadmiar tkanki tłuszczowej, rozstępy, łuszczyca, wypadanie włosów, wiotkość i starzenie skóry.
Wskazania:
- Przewlekła niewydolność żylna
- Owrzodzenia żylakowe
- Choroba Buergera
- Owrzodzenia miażdżycowe
- Owrzodzenia cukrzycowe
- Wypadanie włosów
- Łuszczyca
- Cellulit
- Lokalny nadmiar tkanki tłuszczowej
- Roztępy
- Wiotkość skóry
Jak działa karboksyterapia?
Dwutlenek węgla jest związkiem obecnym stale w naszym organizmie. Powstaje we wszystkich komórkach, jako jeden z końcowych produktów metabolizmu komórkowego. Przenika przez błony komórkowe i dostaje się do krwi, z którą transportowany jest do płuc, gdzie w procesie oddychania wymieniany jest na tlen. Ponieważ jest jednym z podstawowych produktów przemiany materii (w spoczynku, w ciągu godziny produkujemy 12 litrów tego gazu) nie dziwi fakt, że natura wykorzystała go do regulowania niektórych procesów biologicznych, między innymi do przepływu krwi w tkankach. Poza pobudzaniem oddychania w ośrodku oddechowym, zwiększenie ilości dwutlenku węgla powoduje rozszerzenie małych, tętniczych naczyń krwionośnych, w wyniku czego dochodzi do lokalnego zwiększenia tkankowego przepływu krwi.
Ponadto, zwiększona ilość dwutlenku węgla wpływa na zmniejszenie zdolności wiązania tlenu przez hemoglobinę, w związku z czym, hemoglobina chętniej zostawia w tkance przyniesiony ze sobą tlen. Wysoka zawartość związku powoduje też tworzenie nowych naczyń krwionośnych, co prowadzi do długotrwałej poprawy krążenia i utlenowania tkanek. Tak więc zwiększenie stężenia dwutlenku węgla uruchamia kilka mechanizmów nastawionych na szybkie dostarczenie większych ilości tlenu do danej okolicy.
Jak wygląda zabieg karboksyterapii?
Do podania dwutlenku węgla pod lub do skóry, wykorzystywana jest specjalna aparatura, w której ustawiana jest całkowita ilość podawanego gazu oraz ciśnienie z jakim będzie on aplikowany. Gaz przedostaje się z butli drogą plastikowego, jednorazowego drenu i przy pomocy cieniutkiej igły wprowadzany jest do skóry lub do tkanki podskórnej. Dwutlenek węgla bardzo łatwo rozchodzi się w tkankach, co często widać w postaci linijnych lub pagórkowatych uwypukleń skóry. Uwypuklenia te szybko znikają pozostawiając czasami ciche trzeszczenia pojawiające się przy ucisku miejsc poddanych zabiegowi. Bolesność zabiegu jest bardzo zmienna osobniczo, dla większości pacjentów karboksyterapia jest zabiegiem mało bolesnym. Po zabiegu mogą pozostać drobne krwiaczki (zasinienia związane z nakłuciem skóry).
Jak długo trwa pojedynczy zabieg i cała terapia?
Czas trwania zabiegu uzależniony jest od ilości podawanego gazu, co jest funkcją rozległości leczonego obszaru; dla przykładu: zabieg na kończynach dolnych trwa zwykle ok. 30 minut, okolica powiek 2-3 min., skóra głowy ok. 10 -15 min.
Karboksyterapia jest zabiegiem seryjnym i powtarzana jest początkowo raz lub kilka razy w tygodniu, a następnie raz w miesiącu.
Koszt zabiegu – 150 PLN.
Kiedy widoczne są efekty?
W przypadku objawów niewydolności żylnej pierwsze efekty widoczne są często po 3 zabiegach. Zmniejsza się uczucie ciężkości nóg, zmniejszają się obrzęki. Osoby skarżące się na problem „zimnych stóp” obserwują znaczne zmniejszenie tej dolegliwości. Podobnie w przypadku wypadania włosów. Natomiast w przypadku terapii mającej na celu poprawienie budowy skóry, bądź tkanki podskórnej (patrz: rozstępy, wiotkość skóry, cellulit, lokalny nadmiar tkanki tłuszczowej) na rezultaty trzeba poczekać trochę dłużej (6-12 tygodni) i zwykle są one mniej spektakularne niż w przypadku zaburzeń dotyczących krążenia.
Jakie są przeciwwskazania do zabiegu karboksyterapii?
Przeciwwskazaniem do stosowania karboksyterapii jest ciężka niewydolność płuc, serca lub nerek oraz leczenie inhibitorami anhydrazy węglanowej.
Przeciwwskazania:
- Ciężka niewydolność płuc
- Ciężka niewydolność serca
- Ciężka niewydolność nerek
- Terapia inhibitorami anhydrozy węglanowej
Dr Małgorzata Żak - Lekarz Medycyny Estetycznej
zdj.www.istockphoto.com/emreogan
